Hoe het wespennest onder mijn dak mij iets vertelde – een verhaal (okt. 2007)

 

Hoe wat je gelooft dat waar is, ook waar wordt: het was in 1998 en ik was in een periode in mijn leven dat ik bij Novib werkte, er was een reorganisatie geweest, en zoals dat bij Novib gaat, hadden we inspraak in de verschuivingen. Het resultaat was dat ik precies die functie kreeg die ik niet wilde. Wel had ik hetzelfde, goede, salaris gehouden, met nu een functie zonder inhoud. Ik was boos, verdrietig en begreep er niets van. Tegelijkertijd had ik in die periode een aantal onverwachte, vervelende kosten: kapotte wasmachine, lekke autoband, en toen ook nog een wespennest onder mijn dak. Ik houd veel van dieren, maar besloot toch de gemeente in te schakelen om het nest te verwijderen. Ik hoorde dat je dan eerst moet betalen (zucht), maakte het geld over, en ging een week op vakantie: naar de Ardennen, een vakantie/cursusweek over Het Creëren vanuit je Bron, van mijn geliefde leraar John Kalse. Op de eerste cursusdag zaten we buiten te ontbijten. Tijdens het ontbijt zagen we een auto de oprijlaan oprijden, stoppen bij de voordeur, iemand ging naar binnen, en na een tijdje reed de auto weer weg.
Dit bleek achteraf een dief te zijn, die zo brutaal was om alle kamers binnen te lopen en papiergeld uit de portemonné’s te halen. Grote schrik, politie erbij enz.
Dit was een co-creatie, een gezamenlijke creatie, en deze week ging immers over het creëren, dus de vraag van ieder van ons werd, wat heb ik hier gecreëerd?? Immers, in deze co-creatie had ieder van ons ook een individuele creatie. Ik onderzocht de mijne, kon eerst geen enkel antwoord vinden, was ik het niet waard om geld te hebben? Wat speelde hier toch. Tijdens een van de visualisaties viel het kwartje, en kwam het inzicht: wat ik lever in mijn werk bij Novib is het salaris dat ik ervoor krijg niet waard. Ik krijg teveel betaald.
Ik kon wel begrijpen dat ik als dit geloofde, vanuit een universele wet mijn inkomen zou worden afgeroomd. Dus: ik aan de slag om deze vervelende overtuiging te transformeren naar een die meer ondersteunend zou zijn voor ik wilde: Ik ben het waard om door Novib ondersteund te worden in het starten van mijn eigen bedrijf, ik ben dankbaar en maak er gebruik van. Dit voelde als waar, mijn logische verstand kon er niet helemaal bij, en ik heb het ook maar uit mijn hoofd gelaten om het tegen de directie van Novib te vertellen.Het effect was onvoorstelbaar: toen ik terug kwam van vakantie waren de wespen weggevlogen (ze zijn nooit meer teruggeweest), en kon ik mijn geld bij de gemeente terughalen.
Daarna vond ik een week lang geld op straat op mijn weg van het station naar de Mauritskade waar Novib gevestigd is. Soms lag er een heel hoopje geld bij een parkeermeter, soms liet iemand voor mij een gulden vallen, en ik wist die is voor mij.
(deze tekenen duidde ik als : Vele mensen geven mij geld. Het geld ligt op straat). Ik was dankbaar (dankbaarheid en de wet van vermeerdering).
Terugkijkend, na vele jaren, kan ik zien dat het tijd was om weg te gaan uit loondienst bij Novib, mijn laatste werkgever. Ik moest op eigen benen gaan staan, en deze lastige situatie was precies wat ik nodig had om die vreselijk enge stap te doen. Dat was mijn aandeel. Ik ben uit de strijd van de vermeende onrechtvaardigheid gestapt en heb kort daarna ontslag genomen over een jaar, met een aflopend aantal uren. Dit werd mij zonder probleem gegeven.En deze weg bleek mijn weg, en langzaam groeide ik in Kern Coaching en Training, en maakte mijn bedrijf tot een succes.

In de workshop Moeiteloos Manifesteren leer je meer over de Wetten die ten grondslag liggen aan het Creerproces. Kijk onder workshops voor meer informatie.

Laat een reactie achter