De immuuncel als bondgenoot (okt. 2008)
Soms ontmoet je een mens met een boodschap die je bij blijft. Zo ontmoette ik onlangs op een bijscholingsdag van HeartMath Benelux Henk Fransen. Henk is arts en werkt met kankerpatienten. Hij maakt veel gebruik van visualisaties en werkt ook met tekeningen. Door middel van visualisaties en gesprekken hierover stimuleert hij mensen om hun immuuncellen aan te moedigen om samen te smelten met een kankercel.
Hij heeft ervaren dat Hartcoherentie (een rustig hartritme met een optimale samenwerking met je brein) hierbij helpt. De tekeningen geven informatie over hoe de persoon op onbewust niveau de indringers en het helingsproces ziet. Henk heeft hierover een klein boekje geschreven Bondgenoot.
Het interessante van zijn verhaal was voor mij me te realiseren dat als een immuuncel zijn werk goed doet, de kankercel niet verdwijnt, maar samensmelt met de immuuncel. Door dit samensmelten transformeert de kankercel en houdt op kwaadaardig te zijn. Dat is een interessante gedachte. Dat positieve gedachten, hoop, liefde en acceptatie hierbij helpen (en dat hartcoherentie deze gevoelens activeert) klinkt mij logisch in de oren.Ik heb het boekje inmiddels gelezen (het is geschreven als de autobiografie van een immuuncel). Het ontroerde mijĀ en ik kan je aanraden het te lezen. Er waren een paar zaken die mij vooral raakten: dat lief en aardig zijn niet de enige vorm van liefde is, maar dat soms ook de kracht een vorm van liefde is die nodig is om te helen en te herstellen.
Verder beschrijft Henk Fransen dat het niet de strijd tegen de ziekte is die belangrijk is, maar de strijd voor het leven. Dat hoop en optimisme goed werken voor de immuuncel zal je niet verbazen. De cellen die gebruik maken van hun creativiteit zijn effectiever. Het gaat helemaal goed als er verbinding ontstaat tussen de immuuncellen en ze gaan samenwerken.
Als de immuuncel goed gaat luisteren naar de stem in hem (de Grote Wijsheid) weet hij precies wat er gedaan moet worden. In de hersenen komt hij de verschillende gedachten tegen, en de positieve gedachten zijn aangenaam voor hem.
Uiteindelijk blijkt het niet de strijd te zijn die maakt dat het gevecht tegen de lege cellen gewonnen wordt, maar de inzet en de betrokkenheid.
Een mooie beschrijving van het zelfgenezend vermogen, dat of de mens nu geneest of niet, hem of haar in ieder geval wel heler maakt.
Bondgenoot, Henk Fransen, uitgeverij De Zaak