Spirituele zakelijkheid

Op 19 januari werd ik 62 jaar. Van een klant kreeg ik een email met een stukje uit het boekje van Hans Korteweg “Nog vele jaren”. Het gaat over de fase tussen 56 en 63, en ik vond het zeer treffend:

Het is soms pijnlijk te ervaren dat de greep op het bestaan verdwijnt. De tijd loopt als water tussen de vingers door. Alles gaat zo snel. En tegelijkertijd is daar dat andere tempo diep van binnen – die gestage harteklop.
Groot is opnieuw de verleiding om zichzelf toch te dwingen zich aan te passen aan de wervelende buitenwereld. Maar als zij dat doet wordt zij op haar beste een afgeleide en komt zij tenslotte onherroepelijk in de problemen.
Als zij zich niet afstemt op de buitenwereld, maar op haar bron, blijkt dat zij een centrum is. Als centrum biedt zij niet in de eerste plaats feitenkennis, maar doorzicht. Zo is zij voorbeeld en steunpunt.
In deze levensfase begint een alchemistisch proces. Dit biedt de mogelijkheid om in wijsheid en kracht die sinds onze prille jeugd in ons voortbrandt te transformeren en te richten. Wie deze alchemie beoefent verjongt zichzelf: zij transformeert vitaliteit tot geestkracht.

Een tekst om vaker te lezen en op te reflecteren!

Loes